Moşe Medaber Şiiri - Ünal Serhat Yorgancı

Evimiz bir eski şaon gibiydi,
Her odasında başka yüzyıl çalışırdı.

Bir moşa medaberdim,
İçinde çalkantılarım gezerdi,
Annem damıttığı yıldızları dizerdi,
Bense onların adını bilmeden vururdum.

Ev dediğin bir zaman kümesidir,
İçinde horozlar değil ölüler öter.

Tanrı’yı ikna etmeye çalışırdı Yasef,
Dünya biraz daha dönsün diye,
Biz biraz daha yaşayalım diye,
Ölüm bir süre beklesin diye.

İnsanlar, yüreklerini nereye koyar ölünce?
Sevgiler, kelimeler'den önce icat edilmiştir.