Morun ihaneti. Ayın, aşkı yüzüstü bırakması. Sancılı bir ağrı. Acı bir sitem. Zehir zemberek sözler. Zifiri bir hatıra.
...
...
Heves kursağımızda kaldı. Bana kör bıçaklar. İlaçsız bir reçete. Kaybetmenin korkusu. Yanılma payı. Sığ sular. Talan edilmiş bir bahçe. Issız kentler. Umutsuzluk kervanı. Susuz bulutlar. İhanet ve gözyaşları. Şiir yarım kaldı. Sonsuz bir boşluk. Cevapsız sorular. Şiirin arafında. Faili meçhul. Acının eşiğine bırakıldık. Acıyı bal eyledik sonunda. Sonunda durdum. Duruldum. Sonunda öl/üm.
Edip Demirtaş
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta