İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bir hüzün bu kadar güzel anlatılır
ama yüreğinize hüzün uğramasın
gül yüzünüz hep gülsün değerli şairem
sevgilerimle
Ankara Rüzgarı
Hüzün bence şiire yakışıyor kim ne derse dersin...Şiir çok güzel olmuş tebrikler şaire....
ölmektir yaşama en büyük anlamları katan..
şiirlerinize yakışsa da hayatınızdaki güzelliklerden uzak olmasını dilerim bu kelimenin..
Her ölümün mantıklı bir sebebi vardır...Düşününce sizinki de öyle görünüyor...Güzel şiiri kutluyorum..
ölümü yazan insan güçlüdür. bende yazarım bazan.
hayatı sevdiği için ölümüde sever insan ..ölüm yazmak güçlü insan işidir.
kutlarım
saygılar
Ayrılıklar ölümün oğluymuş,ayrılığa dair şeyleri okumaksa hüzünlü,yüreğinize kaleminize sağlık.
Yürekteki ölüm, bedene yansıyan soğukluk... Aslında gözlerdeki soğukluk sanırım... Tebrikler Birsen Hanım şiir için. Ama duyguylar hüzün vericiydi... Sevgi ve saygılar....
Allah hüzün vermesin...Mehmet Karlı
alnıma asılmış kaderim
mor bir hüzünle kol gezerken
ruhuma iltica etmiş gölgelerdi
gördüğün
içimdeki ölüm sessizliği
yüzümü çektim yüzünden
artık ölüyüm
o yüzden soğuktu ellerim
iç hesaplaşma gibi geldi bana güzel bir anlatım
tebrikler...
Bir kucaklayış sıcacık yapacaktır. Tebrikler. Sevgilerimi yolluyorum.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta