Karanlık ufukların uzaklığı içimi acıtıyor...
Kürek çekmekten usanmış bededim...
Hani çare denilen güneş nereden doğuyor?
Yoksa aydınlık mı istemez gözlerim?
Sıcak ellerinin yokluğu yüreğimi dağlıyor...
Özlemle perişan olmuş benliğim...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




ÇOK YALIN VE ANLAMLI..KALEMİNİZE SAĞLIK...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta