Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
seni ugurlayamadım sessizce yoklugunda her gün kirpiklerim menliyken
özlemin hüznü yoldaş oldu bana
sevmek böyle birşey işte kutlarım
şimdi
ay sattım geceye
güneşi başka şehirlere
yıldızlarda vakitsiz söndü
gözlerimde gülkurusu bakışların
üstümde mor bir gökyüzü
harika ve bana göre nadir yazılan şiirlerden tebrikler efendim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta