Nefesin tutulur konuşamazsın bir zaman
Göremezsin çiçeklerin çiftleşmesini
İki ile ikinin toplamının, beş ettiğine yemin edersin saatlerce
Ve bir kraliçe düşer gökyüzünden;
Dokunduğu yerde tohumlar,
Baktığı yerde mutluluklar oluşur yüzyıllarca
Bir zindan karanlığından bile bakamazsın gülen yüzüne,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta