_bundan 53 yıl önce bir gün,Rosa PARKS adlı siyah bir kadın
'' artık canıma tak etti '' dedi ve otobüste beyazlara yer vermeyi reddetti.
O an,sivil direniş tarihinin şanlı bir sayfasını çevirdiğinin farkında değildi. elbet
kuşkularını ince ince bir tohum düşer bin tohum verir fikriyle umuda dönüştüren ''mecbur adam''
İnce Memed gibi..._
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta