hep aynı acı monotonya
hep aynı
hep aynı kanayış
aynı yerden
aynı saatte
yetmedi
bir de martı çığlıkları esir aldı
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
zamanın durduğu ve kanamanın başladığı an..
dinmeyen kanamalara da,en iyi ilaçtır zaman,
şimdi bütün sözler avuntusuz ve kanatır seni
öyle bir el uzanır ki birgün,tüm yaralarını saran
.......tebrikler...
zamanın dırduğu o an
derin bir yara gibi şiirin
hiç durmadan kanayan..
Gönül ışığınızla aydınlanmış olan bu güzel sayfanızdaki harika şiirinizi zevkle okudum. Sizi kutlarım. Tam puan, Bilal Esen
7
değişmeyen tek şey değişimin kendisiydi güya işte şairem ne güzel söylemiş herşey yerli yerinde her acı monotonya tebrikler saygılarımla baki selamlar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta