Hayatin akisina kaptirmis gidiyoruz,
Sen ayri tellerde, ben ayri,
Ama ayni evi paylasiyoruz
Ve eski anilari...
Konusmaktan kacindigimiz,
Belki de hatirlamaktan korktugumuz anilar...
Hani yeni tanistigimi günler va rdi ya,
aramadan bir dakika duramadigimiz,
Sesimizi duymadan yapamadigimiz,
Görmeden uyuyamadigimiz...
Hani sesimizi duydugumuzda
icinin kipirtilarina hakim olamayisimiz,
Yanina varmak icin kosturdugumuz
Ve görünce icimizin rüzgariyla sarildigimiz
Hem de hic kopmamacasina...
Heyhat,
Peki simdi degisen ne,
Hislerimiz mi,
ya da sen mi, ben mi?
Bosver, üzülme,
Adina istersen KADER de,
Kabullenmesi daha kolay oluyor,
inan bana...
V e sen türküler söylemeye devam et.
Monotonlastik nasilsa,
Bari türküler ayakta tutsun bizi...
Kayıt Tarihi : 24.11.2006 01:54:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)