Günler gelir geçer yokluğunla
Ben ise bir abaküs hesabıyla
Günleri devşiririm asırlardan gelen yalnızlıkla
Sanatın adı yalnızlık olmuş yaşadığım şu çağda
Çağ, çağların öncesinden dem vurmakta
Sen ise bir zongoç gibi vurmaktasın mabetindeki çanlara
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




ya bana karamsarlıktan bahsederken ne bu şiir şimdi
karamsar olma korktum valla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta