Haksızlığa sustum,
Şerefsizliğe eyvallah dedim,
Kıymetsizliği görmezden geldim,
Haksızlığını değil, adaletimi yazdım satırlarıma.
Sonra aldım cebime koydum, gidiyorum dedim.
Susturuldum, sustum, susmaya çalıştım
‘bana ne lan' dedim...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta