Şair ilham kaynağını kaybetti
Aradığı sevgiyi, mutluluğu
İnsanın içinde saklananı çıkaramadı
Neşe dolu çocuk yok oldu
İlham uçtu, uçak oldu
Tüm güzel şeyler terk etti şairi
Bir yalnızlıktan kurtulamadı
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Korona zirvede, maalesef ölümler arttı. Bu nedenle insanlar genelde evlerde. Bugün günümü şiir okumaya ayırdım. Daha önce çok az karşılaşırken en az dört-beş şiirde daha bu şiiri nihayete erdiren 'şair öldü'ye benzeyen ifadeler okudum. Galiba korona şairlerde de bir karamsarlık oluşturdu.
İlham bazen mutluluktan uçmaktadır. Ancak çoğu zaman ilhamı maalesef ancak acı çeken bir kalpte görebiliriz. Bu durumda bir tercih yapılsa galiba hepimiz acı çeken bir kalp yerine mutluluktan uçmayı tercih ederiz.
Aslında sorunu ilhama yüklemek belki de bizi yanıltır. Zira yetenek ve şiiri sevmek en önemlisi. Zaten bunlar olunca ilham yakında kapılara ve camlara güm güm vurmaya başlar.
İyi ki ilham terk etmiş. İlhamın olmadığı yerde şiir böyle güzel olursa, peki ilham olduğunda ne olur? Ortaya muhteşem şiirler çıkar.
Güzel bir şiirdi. Tebrik ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta