saçlarımı erken rüzgarlarla dağıttım
alnımdaki lekeler eylül ıslıklarından
yüzüm kör bir aydınlıkta nedensiz şimdi
yani nedensizim, yani yolum uzun, gün kısa
alıştım, artık çiçeklerle deniyorum kendimi
son kimliğim de aşınmıştı geceye karışmaktan
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Çok güzel
Saçlarımı erken rüzgârlarla dağıttım
Alnımdaki lekeler eylül ıslıklarından
Yüzüm kör bir aydınlıkta nedensiz şimdi
Yani nedensizim, yani yolum uzun, gün kısa
Alıştım, artık çiçeklerle deniyorum kendimi
Son kimliğim de aşınmıştı geceye karışmaktan
Gülüşümün adını bulamayacaklar, biliyorum
Çocukluğum yaşlanmayacak uğultularda
Eskiyen günlerde bir ilenç var, bunu da biliyorum
Resimler yırtılırdı bakışlarımdan, yine de üşümezdim
Yine de uzanırdım sabahın buğusuna
Unuturdum göğsümü delen ışıkları
Seni artık yaz sularında aramıyorum
Burda geceler yoksul, çocuklar suskun
Ve binlerce söz ölüsü ellerimde
Ben de susuyorum, sustum artık
Sustum ve yüzüm kanamıyor hiç bir güle.
okumak büyük bir deneyim gerçekten.. teşekkürler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta