uzak tepelerden şehrin yeşil ışıklarına dalıp
yorgun zamanın acılarını hatırlıyoruz
sokak lambaların yanıp söndüğü karanlık bir dünya çatısı altında
benliğini kaybeden insanların gölgeleri düşüyor yollara
kötülüğün saltanat kurduğu yalanın hüküm sürdüğü hayatta
modern yaşamın hikayesi başlıyor taviz vermediğimiz yarınlarda
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta