“Geçti artık ama üzülme” diyordu sıklıkla ve tekrarla
Oysa buna en çok ve içtenlikle kendisi üzülüyordu….
Ne zor bir şeydi bu değişime tahammülsüzlük!
Sıradan bir gündü bu da ilk başlandığında yine
Radyoda fonda o müzikli geyiklerden dönüyordu
Gözler sabah mahmuru yüzlerse zoraki gülme mağduru
Nereden buluyorlardı bu bitip tükenmez enerjiyi
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta