1986 yılında geçirdiğim iş kazası neticesinde sazımdan uzak kaldım
dolayısıyla bu içimde bir ukde olarak kaldı
her şeyini sazıyla anlatan bir insan iken duvarda asılı kalması ağır gelmişti ve duygularımı bu şekilde ifade ettim.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Sazın dili ellerin olmuş
Kara bulutlar göz olmuş
Gerçek yalana söz olmuş
Kopsa da teller dil bülbül...
yüregine kalemine sağlık
sevgilerimi yolluyorum abi...
insanin yoldasi, arkadasi, sirdasi,,Asik Veysel Ne güzel söylemisti sazina,,Ölümsüz bir siir benim icin,,
Bahcede agacken bilmezdin sazi,
Dalina hic kuslar konudu mu bazi?
Hangi kustan aldin sen bu avazi,
Garip bülbül gibi ahu zar etme..
O Ayriligi ebedi göcü düsünerek böyle yazmis..Yaninda duvarda asili olupta hasret cekmek gercekten cok aci..Allah sabir versin..Kim bilir hangi hayiri gizliyordur bu ser görünen,, güzel bir siirdi,,tebrik ediyorum üstadim,, sevgilerimle selamliyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta