Mizan
Umumi efkârca bilinir ki,
Ne mevki ne de makamdır insanı insan yapan.
Eskiler demiş ya: “Şerefü'l-mekân bi'l-mekîn” diye...
Yani bir makamın şerefi, orada oturandan gelir,
Makam insanı şereflendirmez.
İnsan her makamda insan,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta