İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
yüreğinize sağlık.
Evet insan ancak kendi kendini bilir.
üstadım değişik bir üslupla çok anlamlı bir şiir kutluyorum
akşam olmasın gün batmasın
duva ederim cenabı mevlama
dertlerim çogalır yaralarım kanar
yalnızlıgımda karanlık bastıgı zaman
kutlarım degerli şaiirim saygılar tam puan sevgiyle
Kişiyi en iyi bilen yine kendisidir.............Kutlarım.+10
ÇOK ÖZLÜ BİR ŞİİR, VİCDAN MUHASEBESİ... SİZİ KUTLARIM YILDIRIM BEY.
NAZ.
Akşamlarda ben, benle söyleşir. Dil değil, yürek yürekle dertleşir.
El alem kendi derdinde, beni ne bilir. Bir ben, bir de yüreğim bilir.
herkes kendi derdinde. önce can sonra canan....
çok haklısın üstad. iki mısra ile herşeyi anlatmışsın kutluyorum. selamlar
Şiirden öteye veciz söz güzelliğinde. Tebrikler Yıldırım bey
yüreğinin sessizliğine tercüman olan kalemini kutluyorum üstad saygılarımla
Kısa ama öz. Tebriklerimle.
Bu şiir ile ilgili 30 tane yorum bulunmakta