Yazmayacağım dedim, yazamıyorum.
Dayanamadım gene yazıyorum.
Ne var bilmem şu mısralarda,
kendimi onlarla yaşıyor sanıyorum.
Sanki bana güç veriyorlar,
Sanki bana el veriyorlar, bel veriyorlar.
Onları çok seviyorum.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Aaaaaaaa. Bak şimdi olmadı.. Hem böyle güzel dizeler yazacaksın. Hem yazmak istemeyeceksin.. Yazmazsan biz ne okuyalım?... Yaz ki hayat bulasın!..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta