Yazmayacağım dedim, yazamıyorum.
Dayanamadım gene yazıyorum.
Ne var bilmem şu mısralarda,
kendimi onlarla yaşıyor sanıyorum.
Sanki bana güç veriyorlar,
Sanki bana el veriyorlar, bel veriyorlar.
Onları çok seviyorum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Aaaaaaaa. Bak şimdi olmadı.. Hem böyle güzel dizeler yazacaksın. Hem yazmak istemeyeceksin.. Yazmazsan biz ne okuyalım?... Yaz ki hayat bulasın!..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta