1972--Osmaniye -Finike
mısralar gönlümüzden akan şelale
gönül nağmesi bu seslenen şelale
bu şelale çağıltısı göklerde hale
dünya daha mavileşir ufuklara kadar
yeryüzü çiçek çiçek bahar
kristal bir avize İstanbul saraylarında
duyurmak dileklerimizi sayarız
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta