Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hissetmeyen yürekler demişsiniz, aklıma kendim geldim. İçimde hissettiklerime dokunamıyorum. yani dokunmuyorum, onu düşündüğümü hissetmesin diye kalbimde kanayan yanına yaklaşamıyorum. Gerçek bir tevbe etmeden kalbimi bundan men etmeliyim. şimdi bu haldeyken sevmeye halim de hakkım da yok.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta