Kara bahtlar umut vermez hiç insana.
Yarım kalır düşler sessiz bir vedayla.
Soluk mazi hâlâ gönlümde yara.
Âşıklar solup gider bir bir zamana.
Üstüme çöküyor gibi sessiz duvarlar.
Yalnızlığın sesiyle parlıyor suskun aynalar.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta