İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
kardeşlerimi ara sıra da olsa
evim'e davetten başka gücüm kalmadı.
bırakamam bu toprakları
bu doğayı
ama arasıra
ben de misafir olurum...
İnsanın Dünya'ya misafir olması, kainata misafir olması, kendi kendine misafir olması anlamlı ama; bu misafirliğin en büyük güç çarpanı misafirlik anında veya sonrasında udûl olmalı... olması gerekir.. tebrikler..
kardeşlerimi ara sıra da olsa
evim'e davetten başka gücüm kalmadı.
bırakamam bu toprakları
bu doğayı
ama arasıra
ben de misafir olurum...
İnsanın Dünya'ya misafir olması, kainata misafir olması, kendi kendine misafir olması anlamlı ama; bu misafirliğin en büyük güç çarpanı misafirlik anında veya sonrasında udûl olmalı... olması gerekir.. tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta