Kanadı Kırık, Yaralı Bir Güvercin Gibi,
Bembeyaz Teninde Sırlanmış Anlamlar Taşıyorsun.
Misafir Odasındasın Şimdi...
Nasıl Düştün Bu Çukura, Yada Kim Açtı Sana Kapıyı Bilmiyorsun!
Hatırlamak, Yada Hatırlanmak Adına Çırpınıyorsun.
Zamansız ve Vicdansız Bir Aşkın Kölesi Olmak Adına Bu Çırpınışlar,
Biliyorsun...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta