yalnızlığın en zengini1957
misafiriz şu dünyada
haddimizi bilmeden
alırız veririz sormadan
ağaçlarını keser
çiçeklerini yolarız
neyimize güvenirsek
sahibinden korkmadan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta