Mutluluk sanki bir misafirdi
Gitmesin diye eğledim
Üç günden fazla kalınca yalınlaştı
Alışılmış bir yüz gibi köşesinde yalnızlaştı
Sonra sessizce ayrılıklaştı
Gidişi sessizlikti yer ettiği yer
Bir süre boşluktu, boşluklar hüzünle doldu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta