Bir kendimi bilirdim,
Şu fani dünyada
Bir de şimdi seni bildi kalbim
Her iki cihanda.
Evvelden misafirdin,
Şimdiyse sahibisin
Yegane gönlümün.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




"EĞER İNSAN KALBİNİN/GÖNLÜNÜN GENİŞLİĞİ, ŞU KAİNATIN GENİŞLİĞİ KADAR BİLE OLSAYDI, O RAHMAN'IN SAYISIZ İN'AM, İKRAM VE İHSANLARINA KARŞILIK OLARAK, YİNE DE MİNNET VE MUHABBETLE DOLMASI İKTİZA EDERDİ." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı imtihanlar olsun inşaallah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta