Misafir geldim gönlüne
Bir bardak su vermedin
İçte kendine gel diye
İte kalka kovun çık git diye
Ya gitmezse diye korktun
Üst üste küçümsedin de
Seni Allaha emanet ettiğimde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta