Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrikler...........ve dua edelim ki bir son bulsun asyanın acısı
Haklısın dost.Asya tarihin derinliklerinde halen ağlıyor.Selam ve sevgilerimle.
Biraz düşünme jimnastiği yaptırıyor,yeni jeneresyon çocukların dediği gibi bırakta birazda okuyucu düşünsün şairin ne demek istediğini,biraz felsefe,tarih,okul yılları,eğitim dahil,savaş,hoş görü bir küçük şiire sığdırmışınız.Şairlik bu olsa gerek...Tarih tekerrürden ibaret
sözü boşa mı denmiş.
Asya çok acılar çekti tarih boyunca,ama ders almasını bilmedi bence...Sizin şiiriniz şair duyarlığının güzel bir ifadesi.. Tebrikler..
Duyarlılığına teşekkürler...
Aliciğim,her şavaşın,bir sonu vardır.
O da Barıştır...!
Barış eniçten dileğimiz .
Tebrikler..!
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta