Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Prometheus; 'Zeus tahtından düşmedikçe benim işkencelerimin sonu yoktur' der
gündüşleri düşlerken
soğuk ayazın titreten elleri
yüreğe dokunurken
kara kışın içine düştük...
sevgimle
Mırıltısı bu kadarsa, feryadını düşünmek bile zor.
Eyvallah üstadım
Zamansız açan güldük
Dalımızdan koparana sövdük
Yanmaktan küle döndük
Esen rüzgarla söndük.
Tebrikler, saygılar
Bitmemiş işe döndük
ağrıyan dişe döndük
Dövündük de dövündük
Akmamış yaşa döndük
Tebrik ve saygılar abi...
Daha dönecek çok yer var sayın Ertuğrul.
Tebrikler
Mırıltı zamanı...Sevgiler
BİR TÜRKÜ SÖYLE DEDİM KULAĞIMA...(MIR MIR..) ETTİN ANLAMADIM...
USTAM YÜREĞİNE SAĞLIK
SEVGİYLE
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta