Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
dinlemenizi tavsiye ederim
Çok beğenirim bu şiiri. Ara ara döner okurum. Her defasında bir şeyler kalır bana.. iyi ki böyle bir şiir yazmışsın aibrahim abi. Selam ve saygılarımla
Tabirinizle mırıldanmışsınız ya pek de güzel olmuş.
Bulunursa dost gidilecek yolda
Ne güzel olur, hayat sarmalında..
beraber yürümek iyi bir şey değildir!..:)gördük ve de anladık bunu!.öyle bir anladık ki, sığınacağımız gölge bırakmadılar bize!..Tanrı’yı bile yok ettiler düşüncemizde...kıblemizi şaşırdık!..
işte böyle, sevgili şair...bence hiç kimseyle beraber yürümek falan isteme...yalnız yürümek en iyisidir çünkü...
şiir güzeldi....kutluyorum saygı ile....
İstifham (Soru Sorma): Sözü, cevap beklemeksizin anlamı güçlendirmek için soru soruyormuş gibi kullanma sanatıdır
Bu şiir sanki bu sanata dair örnekler vermek için yazılmış
Hâlâ böyle düşünen var mı?
Ya da hepsi toprak mı artık? :((
Zehir iken bütünü
İçer misin tütünü?
Sakın annen görmesin
Helal etmez sütünü!
Harika bir şiirdi tebrikler şairi.
Diğer bütün şiirleri gibi bu da çok güzel.
Kutluyorum değerli Şairi
Bu şiir ile ilgili 69 tane yorum bulunmakta