Ankara üstüne, çökmüş dumanlar
Gençlerbirliği’nde, yas var diyorlar
Dizini dövüyor, duyup kananlar
Henüz on üçünde, soldu Miray’ım.
Köşektaş köyünden, çıkıp gitmişti
Futbolu kendine, hayat bilmişti
Küçücük kalbiyle, çok sevilmişti
Ecel kapılarını, çaldı Miray’ım.
Sırtında forması, yirmi ikiydi
Sahada parlayan, bir yıldız gibiydi
Gelecek vadeden, umut yüküydü
Hayaller toprağa, doldu Miray’ım.
Köyümüz Köşektaş, ata yurdudur
Bu acı tükenmez, ince derdidir
Gülen tatlı yüzü, hayalimdedir
Gözlerden yaşları, getirdi Miray’ım.
Karşıyaka oldu, son durak yerin
Bilinmez hikmetin, sırrın çok derin
Şimdi cennettedir, o güzel yerin
Maçımız yarıda, kaldı Miray’ım.
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 20:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir, henüz hayatının baharında, 13 yaşında aramızdan ayrılan, Gençlerbirliği forması giyen genç yetenek Miray Çelik’in aziz hatırasına ithafen kaleme alınmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!