Kahpe felek güldürmedi yüzümü
Dağlayıp da yara etti özümü
Kor eyledi dilde tatlı sözümü
Dillerime miras kaldı feryadım
Karanlık da seçemedim yönümü
Göremedim dert sarınca önümü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hüzün yüklü güzel bir çalışma. kalemin ve yüreğin dert görmesin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta