Miras
Bir şehrin hayaleti bu yüzen
Ve sarkan yüzümden acıları
Ben seninle nefret ettim nefretten
Ve sevdim nefreti senin yüzünden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne acı! yardan armağan yaralarınız ...kaleminiz hiç susmasın saygılar şair
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta