Nolur kal,bir incir mevsimi kadar.
Her yarımı kendi içinde terk eder gibi.
Şimdi ağlamak istemiyorum.
Gümüş aynalar gibiyiz ters düz edilen.
Şimdi mirastır,benden kalan varsa,
Küçük bir kız çocuğuna.
Ah,yol kenarlarında,yol kenarlarında
Ağlamak istemiyorum..
Onun içindir ki,bir sandık odasında
Kapatılmış teriyer yavrusu gibi
Tırmalıyoruz seni,hayat.
Şimdi ağlayabilirdik,
Kısa bir vazgeçiş içerseydin eğer.
(İstanbul)
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta