Nolur kal,bir incir mevsimi kadar.
Her yarımı kendi içinde terk eder gibi.
Şimdi ağlamak istemiyorum.
Gümüş aynalar gibiyiz ters düz edilen.
Şimdi mirastır,benden kalan varsa,
Küçük bir kız çocuğuna.
Ah,yol kenarlarında,yol kenarlarında
Ağlamak istemiyorum..
Onun içindir ki,bir sandık odasında
Kapatılmış teriyer yavrusu gibi
Tırmalıyoruz seni,hayat.
Şimdi ağlayabilirdik,
Kısa bir vazgeçiş içerseydin eğer.
(İstanbul)
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta