Miraç Gecesi Şiiri - Ersin İlhan

Bir geceydi, zaman sustu,
Gökyüzü kapılarını açtı.
Bir kul yürüdü nurdan yola,
Yer susup arş konuştu.

Adım adım yükseldi dua,
Yorgun dünyanın içinden.
Bir secdeyle başladı her şey,
Bir secdeyle döndü yeniden.

Miraç’tı bu;
İnsana verilen en büyük sır:
Yük değil namaz,
Rahmete açılan kapıdır.

Karanlığım çok Ya Rab,
Gölgem uzun, yolum dar.
Ama Sen’e çıkan bir yol varsa
En dibim bile umut taşır.

Bu gece kalbimle çıkmak isterim,
Ne Burak isterim ne kanat.
Bir “affettim” yeter bana,
Bir de içime dolan itaat.

Kırıldım, kırdım, savruldum,
Dünya ağır geldi bazen.
Ama Miraç gecesi hatırlattı:
Kul düştüğü yerden de yükselir her an.

Ey duaları göğe yazan Rabbim,
Beni de al o yükselişe.
Gönlüm secdede sabit kalsın,
Nefsim değil, Sen konuş bu gece.