bir de derlerdi “-bu dünya fani”
“-yok dünya değil de
insanlar fani”
oysa; kim gelmiş de dünyaya kalmamış izi,
bir ağacın gövdesi,
dalları,
yaprakları,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Evet her gelip-geçen bir iz bırakmıştır şöyle yada böyle ama o izin kaçtanesinin içinden yarınları aydınlatacak bir ışık yansımaktadır . Evet gerisi hikaye . Kutluyorum ...
değil mi, fani olan insanlığın dünyevi yolculuğu...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta