Daim gördüğümüz manzara bir kafeste bir minik kuş
Uzun zamandır alıştığı sahibi yanında ya hava ona hoş
Sakınırdı kendini saldırmak isteyen kediden köpekten
Çıkmaz istemezdi altın değilse de o paslı kafesten...
Bir gün aldı sahibi onu nedense çıkardı kafesinden yuvasından
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta