Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Beş şiirinizi okudum son tarihli...en yeni şiiriniz beni çok etkiledi...
Özgün bir şiirdi. Akıcı, anlamlı, sonsuza açılan pencerelerden birini yaklaştırıyor insana... bir genişlik veriyor, uçsuz bucaksız bir derinlik aynı zamanda... keyifle ve düşünrek okudum.
güzel, pek güzel... ellerinize sağlık...
Ali Akça
şiir tadında kalın...
kaleminiz hiç bitmesin..
hüzünlü ama güzel
tebriklerimle...
tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta