Yokluğun yüreğime taş oldu gitmez sızın
Onbir yıldır beraber yaşadık kışın yazın
Seni ebediyete yolcu eyledik bu güzün
İçimde bir burukluk gitmiyor minik kızım
☆
Ani oldu bu gidiş birden bire yıkıldım
Bakıp durduğun yere yokluğunla sıkıldım
Oradaymışın gibi öylesine bakındım
İçimde bir burukluk gitmiyor minik kızım
☆
Evimizde neşeydin sen bir serçeden öte
Beraber gittik geldik çok silaya gurbete
Varlığınla mutluyduk erişirdik saadete
İçimde bir burukluk gitmiyor minik kızım
19 Eylül 2025
Nurettin Polat ÇamlıbelKayıt Tarihi : 9.12.2025 11:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
2014 Yılında Annesi tarafından terk edilen yavru bir serçenin Bebe Bisküvüsü ve süt ile büyütülerek 2 kez doğaya salınıp geri gelmesi, sonucu ailemizle birlikte onbir yıl yaşayıp sonsuzluğa giden minik Serçemin Ardından yazılan şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!