henüz gün yeni kararırken,
tamamlamak üzereydi küçük kız kumdan kalesini.
denizin gel gitleri sahile sürüklerken azgın dalgaları,
el feneri aydınlatıyordu kumdan kaleyi.
minik avuçlarını açarak küçük kız,
köpüklerden korumaya çalışıyordu eserini.
fener sönmeye yüz tutarken,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta