Ah minik karınca ,aç karınca
Bu bahar yine buradasınız
Dökülen her ekmek kırıntısında çoğalıyorsunuz .
Doymak bilmeyen iştahınızla,
,Hızla taşıyorsunuz yüklerinizi.
Nasılda telaşla kaçıyorsunuz, ,
O en büyük canlıdan..
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta