Otuz minik göz
Korkak ağlamaklı.
Yanakları al al
İlk günleri sancılı.
Diken üstündeler,sınıfa yabancı..
Minicik yürekleri hep birden atıyor
Dönüyor saatin çarkları..
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bir öğretmen olarak şiirinizi gıptayla okudum... Sınıfın havası bana kadar geldi... Kalkan elleri tuttum, yumuşacık... Gözlerindeki 'soru işaretlerini' yakaladım, tebessüm ederlerken...
Ve ardımızda hep o 'MAVİ GÖZLER...' Bizimle işliyordu dersimizi... Bizimle mutluydu her soruya cevap geldikçe...
O resimler bile tartışma konusu yapılıyorsa... Sınıfımızdaki 'koskoca boşluk' nasıl dolar?
Kutlarım Öğretmenim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta