Artık herkes umudu kesmişti...
Geceyi aydınlatacak yıldızlara dahi yer verilmemişti...
Yolculuk vardı...
Kesin deniyordu hakkımda,
Kesin,
Umuda dair tek bir söz duyulmuyordu...
Bense eriyordum her geçen gün...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta