Artık herkes umudu kesmişti...
Geceyi aydınlatacak yıldızlara dahi yer verilmemişti...
Yolculuk vardı...
Kesin deniyordu hakkımda,
Kesin,
Umuda dair tek bir söz duyulmuyordu...
Bense eriyordum her geçen gün...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta