Me jî dizanibû ku em çawa di nav kesên derketin de bin.
Ji bo kesên din li dû xwe bihêlin û wan biterikînin.
Guh nede hêsirên ku diherikin,
Ji bo ku bê hest,
Evînek sê cent hilgirtin û xapandin.
Lê em têra xwe wêrek in ku em bi yekî ku em nikarin jê hez bikin re bin,
Em tu carî ew qas bêwijdan nebûne ku em hezkiriyên xwe li dû xwe bihêlin.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta