Me jî dizanibû ku em çawa di nav kesên derketin de bin.
Ji bo kesên din li dû xwe bihêlin û wan biterikînin.
Guh nede hêsirên ku diherikin,
Ji bo ku bê hest,
Evînek sê cent hilgirtin û xapandin.
Lê em têra xwe wêrek in ku em bi yekî ku em nikarin jê hez bikin re bin,
Em tu carî ew qas bêwijdan nebûne ku em hezkiriyên xwe li dû xwe bihêlin.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta