Sanırsın ki geceleri bitirince sabah senin olacak. Oysa bilmezsin ki her gecenin bitişti başka bir gecenin başlangıcıdır. Sonsuz acılara gebe. Yaşanmamış ızdıraplara kundaklık edecek.
Güneş çoktan sönmüştür yüreğinde. Mum çoktan tükenmiştir, kandil çoktan kararmıştır gerçeğinde.
Sanırsın ki birkaç damla sahipsiz gözyaşı süzülünce yanaklarından, bahar sana geri dönecek. Oysa bilmezsin ki her damlanın ardından, yeni bir hazan başlayacaktır hayatında. Şarkılar susacaktır plaklarda, çığlıklar ıssızlaşacaktır.
Fırtınaların dinişine saklamışsındır umutlarını. Lakin kasırgalar gelecektir birbirinin peşi sıra. Kalan kırıntılar gönlünden havalanan esir kuşlara bile yetmeyecektir bir anlığına.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta