Yine yontuyorum kalabalıkları,
Aşina caddeler,görüntüler,akisler,
Boşluğu yarıp kulağıma erişen sesler,
Kızıl bir akşam korkusuna doğan inşirah,
Hani şu çarmıha gerilmiş ten,
Hani şu Haydarpaşa'dan kalkan tren,
Bir çiçek boynunu büküp duracak,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Oysa mevsim hazan,
İnsanlar silme sağır,
Karabulutlar yaklaşıyor ağır ağır.
ne yazıkki böyle bir dönemi yaşıyoruz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta